Chapter 1 Prasthanam | Arjun Uvacha

१. प्रस्थानम्

હું અર્જુન, એ અર્જુન કે જેને તમે કદાચ ઓળખો છો. પરંતુ અહીં હું મારી વાત નહીં કરું, હું વાત કરીશ એ વ્યક્તિની જેને હું ઓળખું છું, જે અંગત છે. મિત્ર કહો કે સખા એક એવો જીવંત સંબંધ કે જે હૃદયની જેમ સતત ધબકતો રહે છે. સંબંધ કે જે જીવન અને અધ્યાત્મના તાંતણા સાથે બંધાયેલો છે. આજે આપને હું એ જ મિત્ર અને એના જીવનયાત્રાની વાત કરવા જઇ રહ્યો છું; તો ચાલો, આ અધ્યાત્મિક યાત્રામાં સાથે સફર કરીએ.

એક દિવસની આ વાત છે. વહેલી સવાર, ઉગતા સૂરજનાં સોનેરી કિરણો, ફૂલોની મંદ મંદ સુગંધ લઈને લહેરાતી શિતલ હવાઓ… એ વચ્ચે એકાંત વર્તાતા રસ્તે એક હુંફાળો સંબંધ ચાલતો જાય છે. સંબંધ કે જે કેટલાય વર્ષોથી કાયમ છે, નિરંતર છે, સંબંધ કે જેના સાક્ષી છે એ ઉગતો સૂર્ય, ફૂલો અને તેમની ફોરમ, એ લહેરાતી હવાઓ અને એ કેડીઓ જેમના પર એ સંબંધ દરરોજ પા પા પગલી કરતું જાય છે, સંબંધ એ બે હાથનો, જેમણે હંમેશા સાથે રહેવાનું અવ્યક્ત વચન પાળ્યું છે.

એ સંબંધના સાક્ષી તરીકે મેં જોઈ છે, એની યાત્રા…

ચાલો, વાત કરીશું એક હિમાલય સમા અડીખમ પિતા અને પર્વતમાંથી કલકલ વહેતી પવિત્ર ગંગા જેવી પુત્રીની. ડૉ. કૃપેશ, કે જે વ્યવસાયિક રીતે તો ડૉક્ટર છે પણ માતા-પિતાએ આપેલા અમૂલ્ય સંસ્કારો અને સંસ્કૃતિ બંનેના સમન્વયથી એમણે પોતાનું વ્યક્તિત્વ કાંઈક આગવું જ બનાવ્યું છે. એની નવ વર્ષીય પુત્રી વાચા કે જે માતા-પિતાના વાત્સલ્ય અને દાદા–દાદીના સંસ્કારોથી સિંચાઈ છે. એ પિતા–પુત્રીનો રોજનો નિયમ સવારે વહેલા ઉઠવું, ઘર મંદિરમાં પૂજા કરવી, ઘરની સામે સોસાયટી મધ્યે સ્થિત કૃષ્ણ મંદિરના દર્શન કરવા અને પછી જ દિવસ આરંભવો. દાદીએ સંભળાવેલી કૃષ્ણની કથાઓ, દાદાએ કંઠસ્થ કરાવેલા ગીતાના શ્લોકો, મમ્મીએ સૂવાના સમયે ગાયેલી કૃષ્ણની સ્તુતિ અને પિતા દ્વારા લેવાયેલું કૃષ્ણ દર્શનનો નિયમ આ બધાના પરિણામે નાનકડી વાચાને પહેલાથી જ કૃષ્ણપ્રેમ રહેલું. કોણ જાણે કદાચ કોઈ કૃષ્ણ ભક્ત કે મીરાનો જ અવતાર ના હોય!